Terug naar gedichten
Schoonheid
woorden doordenkt van dodelijke schoonheid,
daar dwarrelen zij .
Op een wind met snijdende scherpte.
Zij bestaan niet
Zij zullen nooit, bestaan
geen menselijk hart kan ze aan .
slechts in een sluier
dringen zij vaak door.
om daarna weg te zweven ,
hulpeloos op zoek.
naar een ziel , dapper genoeg,
om de vergankelijkheid te verdragen