Terug naar gedichten
als onze vleugels ruisen
als onze vleugels ruisen langs elkaar
ontstaat het heilig vuur
van de seizoenloze liefde
wanneer ik merk dat je lacht
zomaar uitdagend
zal ik eerlijke tranen wenen
die je verborgen blankheid zal ontbloten
en als je me echt liefhebt
laat dan mijn volle vreugde rustig zingen
in het morgenlicht van een nieuwe dag
ergens op een plaatsje,heel diep in je hart
