Terug naar gedichten
Volwassen
zoals een vogel in zijn muit
spreid jij nu je vleugels uit
Achtien jaar wat ben je struis
Vaarwel, o mijn ouderlijk huis
Nu kan je alles alleen aan
En op eigen benen staan
Maar hoe zal jij die stap doen
In boosheid of toch met een zoen
Lichamelijk ben je volgroeid
Als een bloem die open bloeit
Zo zoek jij nu een woning
Als een bijendans naar honing
Maar ondervinding en verstand
Die komen pas naderhand
Blijf dus aan je ouders trouw
Zelfs al kost het wat moeite nou
