Terug naar gedichten
Een aap zit al op een tak
Een aap zit al op een tak
Mijn zoon die kruipt op het dak
Een aapje mag dit vrij doen
Maar mijn zoon krijgt een sermoen
Toch zit hij op zijn gemak
Al loerend onder zijn klak
Want daar hoog voelt hij zich koen
Hij is oprecht een kapoen
Maar mijn hartje is te zwak
Indien hij zijn nekje brak
Dus grijp ik met goed fatsoen
Naar de een of ander schoen
Maar hij de aap ik de slak
Wist nog voor ik hem toesprak
Neer te springen in het groen
Mij te troosten met een zoon