Terug naar gedichten
Gevangen, maar toch vrij
In de bus voel ik me net
een visje in een kommetje.
Ik stap gezellig ergens in
en maak dan leuk een ommetje.
Ik kijk en kijk mijn ogen uit,
maar voel me toch gevangen.
Dus rijd ik nog een rondje door,
meer kan ik niet verlangen.
In de tram voel ik me net
een ratje in een kooitje.
Met z’n allen op elkaar
’t is warm en ’t is een zooitje.
‘k Wil ontsnappen uit de groep
maar dat is mij niet mogelijk.
Niemand laat mij naar buiten gaan,
dat irriteert me hogelijk.
In de metro voel ‘k me net
een mensje in een kerker.
Ik ben één met het geheel:
een harde, brave werker.
Och, kon ik voor een dagje maar
een vis of ratje zijn.
Hun zorgen lijken mij toch plots
niet groot, maar heel erg klein.
