Terug naar gedichten
Crème-de-la-crème
Echt, ik wilde het niet doen
de illusie van zachtheid doorbreken
maar de roomwitte deken waar jij je in hulde
lonkte naar me, met bubbels van kristal
die je sierden, als kroon van diamanten
De geest onwillig, strekte mijn arm zich naar jou,
mijn trillende hand vouwde zich teder om je heen
Jou schulpend in een liefdevolle greep,
bracht ik jouw warme vormen naar mijn lippen
Zo voorzichtig tuitte ik mijn mond en
gulzig dronk ik van jouw hitte
Vloeibaar genot gleed door mijn keel,
extase vulde mijn diepste verlangens
Innig tevreden liet ik jouw weer los,
jij leeg, ik voldaan tot op het bot,
en vroeg nogmaals om een cappucino
