Terug naar gedichten

Love is weirder than me

ik snap het niet
hij keek altijd naar mij
als ik buiten liep
ookal stonde er zoveel meisjes in de rij

hij lachte als ik terug keek
natuurlijk draaide ik altijd mijn hoofd om
rood natuurlijk
ik zei altijd tege mijzelf: 'doe niet zo dom'

ik heb nu net iets doms gedaan
ik ben op hem toegestapt
ermee gepraat, gelachen
ik voelde vlinders, maar nu zijn die platgetrapt

waarom?

hij had al een lief
uit zichzelf heeft hij dat nooit gezegt
ik heb het mogen horen van een vriendin
hij zei: 'de timing is gewoon slecht'

hij zei dat hij hield van mij
dat hij niet zonder mij kon
toen ik vroeg waarom hij dan een lief had?
'ik kan haar geen pijn doen' dat is wat hij verzon.

hij hield mij lang aan het lijntje
ik heb te lang zijn leugens en valse beloften geloofd
toen ik zei dat hij moest kiezen..
was het vuur helemaal gedoofd

hij koos natuurlijk voor haar.

No_feelings

21-11-2009

no_feelings

Geregistreerd op:
13 januari 2008

Uit: Leuven

Beoordeling

Leden (3):

6.7

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden