Terug naar gedichten
Geen zin meer
alles is zwart
niets is hetzelfde
alles is donker
en vandaag is het de elfde
maar uiteindelijk
na al die jaren
een wit licht
en wij die er naartoe varen
zonder enig idee
wat we te zien krijgen
horen we een stem
wij zwijgen
na al die tijd
een zoete stem
die ons wakker maakt
maarde anderezitten klem
ik ben de enige
die mee naar boven mag
tegen de andere zeg ik vaarwel
en toen keek ik naar voor en ik zag
een gezicht
een lach
tranen
een knuffel maar ach,
ik ben terug
de dood is daar gebleven
ik zie diegene waar ik van hou
God heeft het leven terug geven
aan mij...
