Terug naar gedichten

Bliksem

De tv staat luid
kinderen spelen met de trein
de regen klettert tegen de ruit
papa eet een potje crème

een flits

tv uit
kinderen stil
licht uit
lepel crème stokt
ingehouden adem
hart staat stil
voor even

Daar komt het verlossend gebrul van het onweer

tv gaat weer aan
de kinderen spelen verder
het licht brandt weer
de lepel crème gaat richting papa's mond
je hoort weer de rustige ademhaling
en je hart valt weer in zijn normale ritme

en toch
in een fractie van een seconde bleef de wereld stilstaan. het was stil. muisstil...

No_feelings

08-10-2009

no_feelings

Geregistreerd op:
13 januari 2008

Uit: Leuven

Beoordeling

Leden (5):

4.8

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden