Terug naar gedichten
Leef
Kijk over die heuvels.
Kijk zover je kan.
En zie het leven buiten.
Zodat je leven kan.
Het is zo rustig en kalm.
Geen gefluister of vogel gezang.
Iedereen is kijken waar jij vroeger lag en denken aan gisteren toen jij er nog was.
Kijk naar de aarde beneden je.
En wees tevreden met wat jij had.
En denk ze vergeven me.
Wat toen iedereen ook dacht.
Je was misschien niet buiten, je praatte dan niet mee.
Je kon misschien niet fluiten en was dan niet aan zee.
Maar toch is iedereen nu hier dat moet toch iets betekenen.
Dat betekent dat jij.
Altijd op ze kon rekenen.
Kijk over die heuvels.
Kijk zover je kan.
En zie het leven buiten.
Zodat je leven kan.