Terug naar gedichten
Oprotpremie
We zwerven stoeptegels terug
vertrapte vlinders zijn te vers
om te spreken van nostalgische dromen
De ruggengraat te sterk
om te breken op zinloze dialogen
mijn longen klapten dicht
toen de premiejager vroeg
of rentenieren nog een optie was
Ik wilde niet mierenneukerig zijn
joeg hem de stuipen op het lijf
sprak van nazorg en dat het
beste medicijn was gewoon je hart te volgen
28 juli 2006 Amanda
