Terug naar gedichten
Ode aan John Lennon
Voor de nachtklok slaat
jaagt de kogel door de kerk
ligt de vrede te raap
zo op straat
gebroken scherven
De liefde, mens grootste muze
stel je eens voor
macht aan de mensen
Vanaf de wolken
kijkt een oude hippie hoe het wiel
draait en draait
en het gaat maar door
de heersende klasse maatschappij
Als ik God was
strooide ik over de wereld
wat bloemenkracht
Kom samen, het is zo hard
wat ons ook door de nacht zal brengen
ik vergeet niet dat een jaloerse engel
sorry zei, begin opnieuw
vrij als een vogel
laat het zo zijn
in aardbeien velden
