Terug naar gedichten
Zijn ziel opgeslokt door Alcohol
Zijn ziel opgeslokt door Alcohol
Zijn ogen glommen
van de vunizge gedachtes
Een lach,
Die het meisje nooit zou vergeten
De ziel begon haar te strelen
Haar kleren langzaam uit te trekken
Het meisje wist niet wat ze moest
Haar gedachtes helemaal leeg..
En deed alsof ze sliep
Ze durfde geen kick te geven
De ziel ging verder en verder
Hij pakte haar hand
En legdedie op een plek
een plek waar het niet hoorde
Het meisje kon het niet meer aan
Ze probeerde haar hand weg te trekken
De opgeslokte ziel
Kon zich niet beheersen
Hij begon te slaan
Om het meisje stil te krijgen
Al huilend, al gillend
Word ze aangerand
Het meisje zo hopeloos
Ze kon niks doen
Nu jaren later
Heeft ze nog nachtmerries
Over de ziel die opgeslokt was door alcohol
Over zijn lach, die haar deed denken aan de Duivel
En over zijn blik, die vol zat met Vunzige gedachtes..