Terug naar gedichten
Houd mijn handen beiden,..
Houd mijn handen beiden,…..
Langzaam volg ik de voetstappen in het zand,
De een klein, de een groot,…maar vol liefde en zorgen,
Ze gaan dieper, ze gaan verder dan het verstand,
Ze gaan samen met me mee,….. gisteren, vandaag en morgen.
Sluit mijn ogen,…..en moet huilen,
Voel pijn, verdriet, verlies, keuzes,….mijn eigen ik,
Maar weet ook dat ik me niet kan verschuilen.
Dan leg ik mijn handen in de sporen, die er zijn,
En vraag,..”hou mijn handen beiden”,
Die sporen, die nagelaten zijn, uit liefde, maar ook uit pijn,
Sporen die mij naar mijn liefde leiden.
Sterren komen uit de hemel, en dalen op mijn sporen,
Engeltjes als sterren,….zo liefdevol en goed,
Samen met hun, ben ik nooit verloren,
Door hun,…….krijg ik weer moed.
Een engel,…….in het bijzonder, plaatst zijn sporen,
En ik volg ze,…..en richt mijn blik naar voren.
Die engel zal altijd bij mij zijn,
In tijden van loslaten, en opnieuw beginnen,
En zo de liefde van de engel te kunnen innen..
Altijd, zal ik bij je zijn,……
Voor eeuwig, en altijd.
lavendel