Terug naar gedichten
Mea culpa
als de pijn in je hart diep raakt
is het alsof er niemand over waakt
dan ga je alleen verder maar gebroken
geen gevoelens meer verdoken
de denkbeeldige lijm die je hart aan elkaar houd
is nu weg, laat ales achter, kapot en koud
het leven gaat verder zonder haar
er is niet meer te spreken van een mooi gebaar
tot je plots beseft dat het je eigen fout is
dan weet je goe sterk het zal zijn, dat gemis
door een overbodige nacht
zijn de gevoelens niet meer van kracht
het doet me pijn ik zal het zo zeggen
maar ik zal mij erbij moeten neerleggen
de enige daarna die me kon doen zweven..
ik denk dat ik het nooit meer zal beleven