Terug naar gedichten
Zwanger (1)
Straks ziet zij
het regenboogvlies van de avond,
de gouden verwijde pupil van de nacht
en sterren om te liefkozen.
Die noemt ze "lichtmatrozen",
het wonder dat ik verwacht.
Straks speelt zij
in 't kleurigste "bladerdeeg" buiten
en ziet, warmpjes in onze flat,
een prachtige "wildwaterbaan"
stromend en spetterend ontstaan
op 't venster bij haar bed.
Straks zoekt zij
haar "hartevriendlachbeer"
en "knuffelknobbelzwaan"
en dan doen dromen in haar hoofd
wat uilen s'nachts doen bij de maan:
ze laten er de mooiste sterrenbeelden onstaan.