Terug naar gedichten
Ze was haar geloof verloren
ze was haar geloof verloren
amper 8 maanden zwanger
toen haar kind dood werd geboren
vertrouwde ze God niet langer
ze wilde haar kindje niet loslaten
de jonge moeder hield het in haar armen
en terwijl ze zachtjes praatte
bleef ze het koude lijfje verwarmen
God bestond niet meer voor haar
tevergeefs had ze gesmeekt
spaar mijn klein wonder maar
zijn huidje was reeds wit verbleekt
de kerk was donker en kil
haar ogen stonden doods
zachte snikken droef en stil
ze nam afscheid van iets groots
