Terug naar gedichten
Leven als mens
Draaiend, kerend,
waar is de slaap gebleven.
peinzend, piekerend,
dit noem ik geen leven.
Leven hoort een verheugende tijd te zijn,
maar ik voel enkel pijn.
Terwijl ik hoop dat de volgende stap beter is,
zet ik hem alweer mis.
In een golf van fouten en pijn,
probeerde ik een mens te zijn.
Maar wat is een mens,
deze waarheid kennen is mijn grootste wens.