Terug naar gedichten
ZICH AANBIEDEN
ZICH AANBIEDEN
WANNEER Dé NACHT ZICH ZAL AANBIEDEN
OM DE DAG
VOL SPRANKELS EN HOOP
VOL PIJN EN STRIJD
VOL DYNAMIEK EN GENOT
OM DIE DAG NIET MEER TE ONTMOETEN
DIEN IK DAN BANG TE ZIJN,
VOOR DE OMSTANDIGHEDEN?
OF OPSTANDIG EN BOOS
OF EERDER OPGELUCHT
OF DIEN IK ME GEWOON VREDIG
NEER TE LEGGEN BIJ DE FEITEN,
HET IS GEWEEST WAT HET IS GEWEEST
TERWIJL DE ZON ME KOESTERT.
Ligt het wel in mijn karakter
Ligt het wel in mijn doen en laten
Om me zomaar neer te leggen
Of zal ik toch maar een poging ondernemen?
Een poging bij de zovele pogingen
Om het tij te keren
Valt zich tegen dé dag der dagen, tegen hét moment der momenten, wel te verzetten?
Arme illusie! Nu is het gebeurd, zal ik enkel nog kunnen denken
om dan vredig te berusten en me neer te leggen bij de feiten
het zal geweest zijn wat het was
met alle gemiste kansen
met alle genomen kansen
ik zal wenen, omdat ik me niet meer zal kunnen verzetten
Het zal pijn doen om me te moeten onderwerpen
aan de cyclus.
Het is mooi en krachtig geweest
maar het had mooier en krachtiger kunnen zijn
maar och ja, en tot welk nut!
Verlaat het verzet
Vergeet de opstand
Zal ik mezelf toefluisteren
Mijn tijd zal immers gekomen zijn., daarmee uit, basta!
Terwijl de zon me koestert.
gustaaf de meersman
http://www.wix.com/gustaafdm/videokontakt