Terug naar gedichten
ROZEN BLOEIEN IN DE ZON
Nee, alsjeblief
niet doen
verberg zoveel schoonheid niet
verberg niet waar je daarnet nog mee liep te pronken
Ik geef toe, ik ben schuldig
ik veroorloofde mij te veel door zoveel schoonheid
al te lang te bewonderen
Maar ik kijk ook naar je gelaat
En je glimlach die wolken breek
Of je ernstige blik terwijl je leest of nadenkt
Ja, ik zie die ook,
Ik geniet er zelfs van
ga je dit nu ook verbergen
En je benen vind ik ook zo prachtig
ga je die nu ook verbergen
En je slanke handen ervaar ik als dansend terwijl je gesticuleert
ga je die nu ook verbergen
Ik geef toe
ik ben schuldig
ik veroorloofde mij te veel door zoveel schoonheid
al te lang te bewonderen
En de klank van jou stem,
Hoe geniet ik daar niet van,
Als meeslepende melodiën
En de inhoud van je woorden
Ervaar ik als boeind en verrrijkend
Ga je je daarom hullen in stilte?
Ik geef toe
ik ben schuldig
ik veroorloofde mij te veel door zoveel schoonheid
al te lang te bewonderen
Maar ga je je daarom
vrijwillig
verbergen
Omdat ik het niet kan, het niet wens te laten
zoveel schoonheid te bewonderen?
Negeer mijn blik, negeer mijn bewondering, mijn verwondering
En ik, ik beloof je dat ik
niet naar jou zal verlangen,je niet zal begeren,
ik je niet met mijn ogen zal ontkleden,...alhoewel
laat ik niet hipocirisie huigelen
Maar verberg
asjeblieft
zoveel schoonheid niet
laat mijn ogen en oren simpelweg één van jou zonnen zijn.
gustaaf de meersman