Terug naar gedichten
Moord
Mensen zonder gevoel ,
Terwijl ze moorden gedragen ze zich zo koel,
Begrijpen ze dan niet wat ze stukmaken,
Terwijl ze zoveel mensen diep in hun hart raken.
Hebben ze dan geen hart,
of hadden ze het niet verwacht.
Kwamen ze in een benauwde situatie,
Waar ze dachten te kunnen rekenen op gratie.
Ze hadden geen gevoel van kwaad,
Maar na de gebeurtenis was het te laat.
Op wie waren ze boos,
Was hun leven dan zo uitzichtloos.
Hadden ze dan geen andere mogelijkheid,
Want nu bestaat hun leven enkel uit spijt.
Of waren ze ziek in hun hoofd,
Er niet over nadenkend iemand anders van het leven te hebben beroofd.
Is voor hen een ziel dan niet van belang,
Of hebben ze gewoon een ziekelijke drang.
Kan men deze mensen verstaan,
Of kunnen we hen beter laten gaan.
De slachtoffers worden gemist,
Terwijl de moordenaar zich misschien had vergist.
Over deze onverstaanbare stunten,
Hebben velen hun eigen standpunten.
Is het dan rechtvaardig?
Dat vinden velen maar eigenaardig.
Zijn ze dan wilsonbekwaam
En zagen de mensen hen nooit staan.
Moord valt niet goed te praten,
Waarom konden ze het slachtoffer zijn leven zo niet laten?
Was het omdat iedereen hen buitensloot,
Dat ze wouden beslissen over leven en dood.
maar zal wel lukken hoop ik