Terug naar gedichten
Bos
Bladerdak als regenscherm
zacht de stralen van het zonlicht temperend
ritselende muziek bij de eerste windvlagen
terwijl in jou de rust volledig is
alles heeft een plaats of zal die vinden
afwijzing een vreemd woord
beschutting je eeuwige wereldroem
jouw geurende grond na verse regen
geeft aan dat jij van alle tijden bent
een woord is een zucht in de wind
die slechts even een aanraking vindt
het kloppen van een vermoeid hart
krijgt bij jou de rust van ritme terug
geen woord kan dat bereiken
hier is praten slechts een vlucht
en luisteren de verrijking
