Terug naar gedichten
Spelende wind der dood
Gehuld in doorzichtig satijn
Danst ze voor een ravijn
De stof wappert in de wind
Golven sierlijk heen en weer
Draaiend om de as van haar lichaam
Haar blik op oneindig
Met sterren vonken erin
De wind speelt met haar
Zoals hij dat alleen kan
Maar wordt te wild
Een windvlaag doet haar wankelen
Haar evenwicht verstoord
Ze glijd uit over het randje
Van het diepe ravijn
De satijnen stof
Wappert nu wild om haar heen
Tot ze op de grond komt
En de stof niet meer speelt
Met de wind
