Terug naar gedichten
Samen voor altijd
een geheimzinnige sterrenhemel
straalt ons tegemoet
het is de sfeer dat het hem doet
zachtjes sla ik mijn vleugels uit
ginds de vlinder met veel angst
weet niet wat ik voor haar kan doen
langzaam klapt zij haar vleugels dicht
ze lacht schuchter naar mijn gezicht
gemoedelijk streel ik mijn handen langs haar nek
geëmotioneerd valt zij om mijn hals
haar angst is voorbij
het vlees is mals
het erotische bloed maakt zich van ons meester
ook zij heeft hoektanden
grijpen elkaar handen
één zijn wij en zullen wij altijd blijven
