Terug naar gedichten
Zonneschijn
Zonneschijn
Jouw ogen zo stralend als de zon
kijken vaak zo verdrietig,
wist ik maar waarom
Eigenlijk zou je moeten zeggen: na regen komt zonneschijn
Maar ik besef nu dat dat dan bij jou
andersom heeft moeten zijn
Wat zich in jou hoofd afspeelt,weet ik niet
Maar ik weet zeker, er zit een hoop verdriet.
Steeds meer donkere wolken stapelden zich om jou heen, en wat ik nu zo erg vind , ik zag er geen een
Ik wist niet dat ik zo naïef kon zijn en dat doet me heel veel pijn. Ik zag alleen maar de zon, en heb er dan ook geen seconde bij stilgestaan dat het ook in jou hart regenen kon. Laat me alsjeblieft ook in deze donkere wolken binnen, van daaruit kunnen we iets beginnen.
We zullen een lange weg opgaan maar ik zal stap voor stap met je mee gaan.
De eerst stap is jouw vertrouwen terug te winnen, en ik beloof je. Ooit komt er weer een dag dan staat er op jou gezicht opnieuw een zonnige straal.
- Manuella Smit -
geschreven op 11 juli 2001 op gedichtenfreaks