Terug naar gedichten
W-A-R
Realiseer, realiseer zijn hand op het geweer.
Iemand onschuldig schoot hij neer.
Starend naar het lijf.
Slechts een kind van vijf.
Geen mensen die neerbogen,
alleen zijn moeder sloot zijn ogen,
al dragend naar de verwoestte stad
waar zij zijn lichaam aanbad.
Knielde zij neer
met haar hand op een geweer.
Realiseer, realiseer haar hand op het geweer
Iemand onschuldig schoot zij neer
Geschoten was zij niet,
maar zij ging dood
van verdriet.