Terug naar gedichten
Ik mis mijn ouders verschrikkelijk
Ik mis mijn ouders zo verschrikkelijk
Het doet zo’n pijn
Waarom moesten ze weg van mij
Waarom konden ze niet bij me zijn
Mijn vader, mijn moeder
Weg allebei
Alleen nog maar in mijn herinneringen
Zijn ze bij mij
De grond is onder mijn voeten weggeslagen
Mijn veilige haven is er niet meer
Ik weet niet waar ik naar toe moet
En in mijn hart gaat het tekeer
Nooit meer worden vastgehouden
Nooit meer in hun veilige armen
Nooit meer worden getroost
Nooit meer mij bij kou verwarmen
De navelstrengen zijn doorgeknipt
Je bent nu op jezelf aangewezen
Je bent niemands kind meer
Dat alleen al doet mij de toekomst vrezen
Mijn moeder, de liefste
Mijn vader, mijn held
Zijn nu voor altijd samen
Dat is eigenlijk het enige dat telt
Mijn hoofd weet ook wel dat dit beter voor ze is
Maar mijn hart zegt van niet
Ik heb ze laten gaan
En dat doet mij veel verdriet
