Terug naar gedichten

Contact

Met al onze antennes op
en wijd open ontvangers;
zielen die elkander raken,
behoedzaam, liefdevol.

In die verre, stille wereld,
waar niemand komt, behalve wij;
volkomenheid, bevrediging,
het uitzicht grenzeloos.

We sprokkelen ons eigen hout,
houden elkaar's vuren brandend;
we bezaaien ons eigen land,
maar oogsten voor elkaar.

We weten: 't is de god in ons,
die ons brengt in zo een wereld;
ons elkaar's honger stillen doet,
elkaar's dorst doet lessen.

Bernadette

24-08-2000

Bernadette


Spiritual

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Spirituals:
Goed
Leden (3):

6.7

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden