Gedicht van Aron -> Wat moet ik doen

Gepost door Rakarosa op 10 March 2012, 07:19

Hoi Cobi,Heel mooi en herkenbaar, wat je cjirhsft.Ik heb in een Herstelwerkgroep gezeten met alleen maar mensen die onder behandeling zijn bij Pro Persona. Ook de voorzitter. Door die werkgroep merkte ik voor het eerst hoe vanzelfsprekend het de laatste tijd voor mij was om anderen, als tegenhanger van mijzelf, als volwaardig en gezond te zien, wat ze ook doen: het valt altijd in het vakje ‘gezond’, ‘normaal’.Hoe depressief het gedrag ook is (vast een dipje, wat rot voor haar), of hoe hyper, ja zelfs manisch ook (wat een vrolijkheid: die heeft vast binnenkort vakantie ofzo; leuk om zoveel enthousiasme te zien!): het bleef bevestigen dat zij gezond waren en ik niet in orde.In de werkgroep ging ik opeens ‘de ander’ met diagnoses beplakken bij hun verhalen en gedrag. Ik schrok me rot van dit mechanisme. De ander was altijd de gezonde en ik de ‘geflipte’. Ik was er helemaal van in de war.En op het moment dat ik het me bewust werd besefte ik dat ik het zelf deed: ik heb ‘in de gezonde wereld’ steeds de rol van ‘zogenaamd gezond’ gespeeld. Een houding die ondermijnt. Je laat namelijk jezelf niet (helemaal) zien.Maar bij de GGZ was ik in de rol van cliebnt alles behalve gezond.Een gekunstelde tweedeling is het!Bedankt voor je inspirerende stukje en dat je het deelt via je blog! Er valt nog zoveel over te zeggen!Veel hartelijks,Marieke (van het Byron Katie groepje)