Terug naar gedichten
Ik schrijf je
Ik schrijf je
wanneer zon ondergaat
achter de horizon
en de bomen me zachtjes
in slaap wiegen.
Ik schrijf je
als tranen vergoten worden
in de eeuwigdurende nacht,
en angst het enige is wat overblijft.
Wanneer de bladeren vallen,
het landschap bedekt is met sneeuw
overstromingen van tranen
dan schrijf ik je.
Noch de tijd, noch de plaats
denkend enkel en alleen aan jou.
De vele brieven van steun,
begrip, vertrouwen.
Nooit mag iemand dit weten,
ze zouden het niet begrijpen.
Mijn steun zoekend bij jou,
een doel om vast te houden.
Daarom, schrijf ik je,
nu de zon is ondergegaan
en de nacht een eeuwigheid duurt.
Al denkend aan jou
een manier om je te bedanken.