Terug naar gedichten
Herfsstuin
De oranje-rode herfst voelt vurig en verlaten.
Het lijkt als hebben berk noch beuk
de kunst geleerd, de zomer los te laten.
Alsof het eens de laatste is,
staan twee beelden in de tuin,
roerloos, uit beton gegoten,
keihard te leren dat liefde veelal niets anders is
dan wachten tot waar gebracht wordt.
Stil veegt de tuinman om hen heen,
terwijl het grijze grind zich vult met bladeren,
steeltjes, takjes, schilfers van een voorbij seizoen
Hij kijkt ze aan, ??n voor ??n,
en vraagt zich af:
Zijn ze nu samen,
of toch alleen?
