Terug naar gedichten
Afscheid
Het is zoals het is, mijn vrind
wegen lijden gisteren
wat men wist is geleden
Het hart van het volk klopt lijken nu
de pest slaat de wijngaard stil
Het zaad draagt de last
winter keert nimmer meer zingt het kind
de massa begrenst het klaaggezang
verstikt de wind die waait
Alleen wandelt tijd van weleer weg
alles is gezegd
wat was komt niet meer terug
Amanda