Terug naar gedichten
Schultz
Ansje,
Ik zie een fronsje op je hoofd,
maar hij veranderd in een boze blik.
Je verbaast je,
Zijn ze nou echt zo dom?
Nee mevrouw,
dat ben ik niet.
Ik heb er gewoon
geen zin meer in.
De leerlingen denken,
Ansje,
Snap je het nou echt niet?
Laat ons gewoon met rust!
Helaas,
Ze worden wakker geschud,
Door een brul,
Ontsnapt uit jouw mond.
Ze lachen.
Nee ze lachen niet toe,
Ze lachen uit.
En ik denk,
Ansje,
Wil je in m'n metalband?
